Λυσιστράτη η σύγχρονη Ελληνίδα!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν κωμωδία και στην περίπτωση της χώρας μας, σαν την κωμωδία του Αριστοφάνη τη Λυσιστράτη... Αρκετές μελέτες της E.M.A.Σ (Εταιρία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας) έχουν δείξει πως τα οικονομικά προβλήματα της χώρας έχουν επηρεάσει έντονα τις γυναίκες.

Φανταστείτε μόνο πως όταν πριν λίγο καιρό γινοταν στη χώρα η συζήτηση για το ασφαλιστικό αρκετές γυναικες είχαν αναστείλει τις σεξουαλικές του επαφές καθώς είχε μειωθεί η ερωτική τους επιθυμία. 

 Τιμωρούν τους άντρες και τον εαυτό τους Στην αρχαία τραγωδία η Λυσιστράτη τιμωρούσε τους άνδρες για τον πόλεμο απέχοντας από το σεξ. Σήμερα οι σύγχρονες Λυσιστράτες τιμωρούν τον εαυτό τους αλλά και τους συντρόφους τους, τονίζει ο κ. Κ. Κωνσταντινίδης, Πρόεδρος της Ε.Μ.Α.Σ., αφού η επιλογή για αποχή ή αραίωση των επαφών είναι μια παθητική στάση που προκύπτει από τις αρνητικές ψυχολογικές ενέργειες των κοινωνικών μεταβολών.

 Είναι ευνόητο πως η ψυχολογική κατάσταση των γυναικών επηρεάστηκε πολύ αρνητικά από τα νέα μέτρα καθώς η γυναίκα σύζυγος, μητέρα, ερωμένη νοιώθει πιο ξεκρέμαστη από ποτέ.

 Απροετοίμαστες στην κρίση Το σύγχρονο «κοινωνικό κράτος» όπου η γυναίκα φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγή και στην οικονομική εν γένει ζωή, φαίνεται να μην προετοίμασε ιδεολογικά τις γυναίκες όπως τους άνδρες που έχουν μεγαλύτερη ιστορική μνήμη από παρόμοιες κρίσεις.

 Η γυναίκα ίσως να βιώνει διπλή ήττα, συγκριτικά με τον άνδρα, ειδικά σήμερα που η «χειραφέτηση» της είναι ίσως πολύ πιο κοντά στην «ισότητα» ή στο φάντασμα της.

 Το κράτος-προστάτης, με την εγελιανή έννοια, γίνεται μια προκρούστεια μηχανή όπου η ήδη αδύνατη θέση της γυναίκας ξεχειλώνει ακόμα πιο πολύ εξαντλώντας τα όρια αντίστασης της, ενώ παράλληλα η φαντασμαγορία μιας πιο ανθρώπινης ζωής, για τα χρόνια της ξεκούρασης, μοιάζει να απομακρύνεται και στη θέση να μπαίνει ένας άλλος εφιάλτης για όλο και περισσότερες στερήσεις, μειώσεις και ελαχιστοποίηση των αναγκών και των επιθυμιών της.

 Ετσι η γυναίκα με πιο παθητική ίσως ιδεολογική θέση αφού «κακά τα ψέματα» ζούμε σε μια ανδροκρατική κυριαρχία, βιώνει πολύ πιο επώδυνα την ανασφάλεια που ούτως ή άλλως έχει στα πλαίσια της πατριαρχίας. 

Γιατί οι γυναίκες πιο πολύ από ότι οι άνδρες.

Τώρα γιατί οι γυναίκες περισσότερο και όχι οι άνδρες (που και αυτοί βέβαια πλήττονται καθοριστικά); Οι γυναίκες σήμερα βιώνουν διπλά τα δυσάρεστα αυτά μέτρα, που πλήττουν την οικονομική τους δυνατότητα, αλλά και την επιθυμία τους για μια αξιοπρεπή συνταξιοδότηση. 

Η ευημερία των αστικών κοινωνιών κωδικοποίησε μια ορισμένη θέση της γυναίκας: «παιδιά, κουζίνα, εκκλησία» (kinder, kuche, kirche). 

 Στη θέση αυτή η γυναίκα, όπως σχολιάζει η κ. Ε. Ελευθερίου, Ψυχοθεραπεύτρια, επιστημονική υπεύθυνη της Ε.Μ.Α.Σ., είναι φύλακας της εστίας, εκείνη φροντίζει για το μέλλον, αλλά και αγωνιά για το νόμο που εγγυάται το μέλλον, αφού το 77% των γυναικών πιστεύει πως θα επιδεινωθεί κι άλλο η οικογενειακή οικονομική τους κατάσταση το 2011, περισσότερο δηλαδή από τον άνδρα (64%) που του έχει δώσει ένα ρόλο κηφήνα και το καθήκον να σκαλίζει την επιφάνεια της γης και να αλληλοσκοτώνεται με τον γείτονα του (πόλεμοι), καθήκον στο οποίο οι άνδρες είναι ανταλλάξιμοι.

 Κάτω από αυτό το πρίσμα οι αλλαγές στην οικονομία που ραγίζουν αυτό το ουσιαστικό κάστρο της γυναικείας ιδεολογίας, είναι φυσικό να στερούν από την βαθιά λιβιδινική ουσία της, τη δύναμη για ζωή και οργασμό.

 Η κατάργηση του «ιδανικού» κράτους ασφάλειας και της εστίας που θωράκιζε την γυναίκα στις σύγχρονες αστικές δομές φαίνεται στα μάτια της πολύ πιο βάρβαρη και βίαιη, την εξοργίζει και την κάνει τιμωρό του εαυτού της αλλά και τις συμβολικής τάξης, που εκπροσωπεί το ανδρικό φύλο, ευνουχίζοντας την επιθυμία της, τιμωρεί όμως και το εύθραυστο ανδρικό φαλλικό σύμβολο. Στον μύθο της Λυσιστράτης η γυναίκα τιμωρεί τον άνδρα σύντροφο, πατέρα εραστή για τα κακά που φέρνει η πολιτική του στην «Πόλιν», με επίκεντρο βέβαια τον πόλεμο. Η Λυσιστράτη απαιτεί την Ειρήνη παίρνοντας από τον «πυρόκαυλο» ανδρικό πληθυσμό τις χαρές του έρωτα. Οι σημερινές όμως Λυσιστράτες τιμωρούν μεν αλλά και αυτοτιμωρούνται αφού η αραίωση των επαφών δεν είναι μια συνειδητή επιλογή της γυναίκας αλλά μια παθητική στάση ως αποτέλεσμα της γκρίζας ατμόσφαιρας των κοινωνικών εξελίξεων.

 Η γυναίκα στο σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με όραμα την χειραφέτηση της, δούλεψε σαν άνδρας για να πάρει σύνταξη πείνας, οραματίστηκε στα πλαίσια του κράτους δικαίου πιο ξεκούραστα χρόνια και βρίσκει μπροστά της μόνο πέτρινα χρόνια, γι’ αυτό και το 29% των γυναικών νιώθει οργή. Σε μια κοινωνία που το φάντασμα της ηδονής περνά και από το καλάθι του supermarket, η προοπτική μιας ανασφαλούς σύνταξης πυροδοτεί μόνο άγχη, και στεναχώριες που ευνουχίζουν την χαρά της ζωής και τον γυναικείο οργασμό στο 42% των γυναικών.

69magazine.